De gespleten mens

Gespletenheid is gewoon

Wie in contact staat met subtiele werelden en probeert te begrijpen wat er gaande is, zal weinig steun vinden in de geestelijke gezondheidszorg, die mag dicteren wat normaal is en wat abnormaal. In mijn praktijk voor holistische psychologie heb ik tot 2008 veel paranormaal begaafde mensen aangetrokken. Zij waren vaak meer getraumatiseerd doordat hun waarnemingen er niet mogen zijn, dan door de waarnemingen zelf. De samenleving veroordeelt hen of zij zijn geprogrammeerd om zichzelf te veroordelen.

Meervoudig persoonlijkheidssysteem

Hoe je als mens gedwongen wordt te liegen over je leven en wie je bent, is kernachtig en duidelijk uitgedrukt door Marlieke. Haar meervoudig persoonlijkheidssyndroom (MPS) noemt ze zelf een meervoudig persoonlijkheidssysteem. Zoals zij het zegt: je moet jezelf verdelen om heel te blijven.

Overleven doe je door sociale ikjes te vormen, maar ze identificeert zich daar niet mee, want ze wil niet leren liegen met haar ogen dicht. Ze heeft begrepen dat het geen zin heeft om te zeggen wat er van grote mensen niet mag zijn, want dat horen ze toch niet. Liegen is in Marlieke's woordenboek meepraten met de grote mensen werkelijkheid.

'Mensen gestoord noemen die proberen te overleven in een gestoorde samenleving', zegt Marlieke, 'is de wereld op zijn kop zetten om de arme samenleving te sparen.'

Polarisatie

Toen de wereld tijdens de plandemie van 2020 in twee delen werd gesplitst, kwamen volgelingen-schapen tegenover complotgekken-wappies te staan. Door mijn ervaring als helderziende kwam dit energetische patroon me bekend voor, want de Matrix polariseert. Als je helderziend bent word je ofwel verguisd, afgemaakt en voor gek verklaard zoals ik dat heb meegemaakt, of je wordt op een voetstuk gezet alsof je heel bijzonder en gezegend bent en zo. Beide polen geloven dat ze de waarheid en het gelijk aan hun kant hebben, terwijl de andere pool wordt afgeschilderd als duister en onwetend, of zelfs gestoord en gevaarlijk.

DSM-5 en ICD-10

De geestelijke gezondheidszorg is in handen van de Onzichtbare Poppenspelers. De farmaceutische industrie ook. Dat wist ik allemaal wel, maar toch heeft het lang geduurd voordat ik begreep dat de onderliggende intentie helemaal niet is om mensen geestelijk te genezen, maar iedereen te hersenspoelen. Men gebruikt een combinatie van informatie via de MSM, therapie en pillen via de psychiatrie, en energetische aanvallen vanaf het astrale vlak. Vanzelfsprekend zijn er mensen die in de zorg werken met de beste bedoelingen, maar zij worden binnen hun vakgebied niet gesteund om van het werk in de dagelijkse praktijk een wezenlijk succes te maken.

De DSM is het handboek van psychologen en psychiaters, waarin beschreven staat wat normaal is en wat abnormaal. Ook de WHO (Wereld Gezondheidsorganisatie) heeft zo'n handleiding: de ICD-10 (International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems). Voorbeelden van online verdachte bronnen zijn Wikipedia, de Mayo Kliniek, Stanford of Harvard psychiaters met banden met geheime diensten die bezig zijn die handleidingen te herschrijven of aan te passen. Eigenlijk is het hele internet een verdachte bron als antwoorden en suggesties algoritmisch onder je neus worden geduwd.

Opdelen in hokjes

In de jaren tachtig kwam een psychiater in Amerika in het nieuws omdat hij een patiënt had die een sadistische moordenaar was. In andere culturen mag je zo iemand bezeten noemen. Deze psychiater klaagde dat hij woorden als slecht (evil) of bezeten (possessed) in zijn beroep niet eens mag gebruiken om zijn patiënt te beschrijven. Wie zulke woorden gebruikt, betreedt religieus terrein, en religie is geen moderne wetenschap. 'Behandelingen' die al lang geleden zijn bedacht voor agressieve en gevaarlijke patiënten zijn vastbinden en platspuiten.

In moderne schizofrene samenlevingsverbanden mogen psychiaters etiketten plakken op mensen en hun stoornissen. Als het waar is dat in deze tijd de sluier dunner wordt, dan zullen steeds meer mensen bijzondere waarnemingen doen en daar moeten etiketten voor worden gemaakt als die er nog niet zijn.

Merk hierbij op dat de CIA-scripts misbruik maken van religieuze en bijgelovige angsten, die ze menselijke algoritmes noemen. Er zijn angels-and-demons PsyOps gebaseerd op Openbaringen (Revelations). Angst voor de komst van een Anti-Christ is vooral in Amerika sterk uitvergroot in het massabewustzijn en vanuit alle hoeken worden kandidaten aangedragen die voor deze titel in aanmerking zouden komen.

Stoornissen op deze pagina:
Derealisatie, depersonalisatie, schizoaffectieve stoornis, chatbotpsychose, ongespecificeerde stemmingsstoornis, functionele loskoppeling, digitale dementie

Derealisatie

Iemand die de buitenwereld beschouwt als onecht, ver weg of vervormd, lijdt volgens Wikipedia aan deze aandoening. De 'gestoorde' vindt dat er geen spontaniteit meer in de wereld is, dat de emotionele kleuring van de mensen om hem heen robotachtig is en gespeeld, en dat diepte in veel van zijn relaties ontbreekt.

De DSM-V beschrijft derealisatie als volgt: 'De ervaring van onwerkelijkheid of losgekoppeld zijn met betrekking tot de omgeving.' Men claimt dat dit een vorm van dissociatie is die het gevolg kan zijn van een trauma of een uitermate stressvol leven.

Symptomen: Je hebt het gevoel dat je leven een droom is of een film. Je voelt je emotioneel niet verbonden met mensen waar je om geeft. De omgeving lijkt wazig, kleurloos of oppervlakkig. Het kan ook zijn dat je juist abnormaal bewust bent van wat zich in jouw omgeving bevindt en afspeelt en daar heb je last van. Recente gebeurtenissen kunnen worden ervaren als een ver verleden.

Deze 'aandoening' kan samenhangen met een vorm van functionele loskoppeling die hieronder beschreven staat.

Depersonalisatie

De Mayo kliniek geeft een hele lijst symptomen. Als je er voldoende kunt aanvinken, kom je in aanmerking voor dit etiket:

Je hebt het idee dat je van buitenaf kijkt naar jouw gedachten, gevoelens en je lichaam. Je kunt zelfs het gevoel hebben dat je boven je eigen lichaam zweeft. Je voelt je een robot (je herkent de talloze opgelegde programmeringen in je leven en relaties). Je voelt dat je weinig in te brengen hebt over wat je mag zeggen en hoe je je kunt gedragen.

De lijst bevat ook subtiele (etherische) gewaarwordingen die net als fantoompijn niet als zodanig worden erkend of herkend. Met andere woorden, 'het zit tussen je oren':

Je hebt het gevoel dat jouw ledematen verdraaid zijn en niet de juiste vorm hebben. Voeten, handen, armen of benen kunnen er groter of kleiner uitzien dan zou moeten. Je kunt het gevoel hebben dat je hoofd in katoen is ingepakt. Je voelt je emotioneel of fysiek verdoofd. Je kunt ervaren dat jouw herinneringen geen passende emoties bevatten of dat het zelfs jouw eigen herinneringen niet zijn.

Depersonalisatie-derealisatie stoornis
(DPDR of DDD = Depersonalisation Derealisation Disorder)

Dit is een combinatie van de twee eerder genoemde stoornissen en deze combinatie zou vaak voorkomen. Als het serieuze vormen aanneemt, kunnen mensen niet meer goed functioneren op hun werk of in hun persoonlijke relaties. Men beveelt psychotherapie aan, dus gesprekken met de psychiater, soms in combinatie met medicatie.

Deze stoornis wordt niet gezien als een psychose, als je begrijpt dat jij de loskoppeling met je omgeving en lichaam alleen maar inbeeldt. Je beschouwt jouw eigen ervaringen als abnormaal.

Er is dus wel sprake van een psychose, als je volhoudt dat de hele wereld een hologram of simulatie is en dus niet echt, en je als gevolg van deze ideeën niet normaal kan functioneren. In Amerika ging een video rond van een man die in de rechtszaal stond te schreeuwen naar de rechter: 'U bent niet echt en deze rechtbank is niet echt en de hele wereld is niet echt! Niets is echt!' Dat is een psychose.

Volgens statistieken uit de psychologie ervaart maar liefst 50% van de mensen DDD/DPDR als korte momenten van voorbijgaande aard. Daarna keert men terug naar de orde van de dag en is er dus niets aan de hand; je liegt weer gewoon verder met je ogen dicht.

Verder is uit onderzoek gebleken dat mensen die cannabis of andere drugs gebruiken, veel vaker last hebben van deze stoornis. Nogal wiedes, drugs openen deuren naar astrale gewaarwordingen binnen de Matrix.

Schizoaffectieve stoornis

Deze afwijking combineert symptomen van schizofrenie (de hallucinerende gespleten persoonlijkheid) met stemmingsstoornissen zoals depressiviteit. De psychologie en psychiatrie werken met prullenbakbegrippen die geen enkele verklaring bieden voor de beschreven ervaringen.

Hallucinaties heb je als je dingen ziet die anderen om je heen niet kunnen zien, of stemmen hoort die anderen niet kunnen horen. Wanen heb je als je dingen gelooft die niet echt of niet waar zijn. Met definities als deze kan je alle kanten op. Men gaat er kennelijk van uit dat alle mensen hetzelfde waarnemingsbereik hebben, alsof dat een wetenschappelijk vastgesteld feit is.

Symptomen: wanen, hallucinaties, verward spreken en denken, bizar gedrag, depressiviteit, manische buien, het onvermogen om goed voor jezelf te zorgen, zelfmoordneigingen. Minstens twee symptomen moeten minstens twee weken achtereen aanhouden en mogen niet zijn veroorzaakt door het gebruik van drugs.

ChatGPT psychose/ AI chatbot psychose

In Amerika zijn er al huwelijken gestrand, banen verloren en zelfmoorden gepleegd door mensen die volledig in de ban zijn geraakt door het contact met een AI chatbot. Er zijn mensen in inrichtingen beland omdat ze ervan overtuigd zijn dat ze de wereld moeten gaan redden of denken in samenwerking met AI de sleutel tot alle geheimen van het universum te hebben ontdekt.

Met deze stoornis zal de nieuwe DSM toch echt iets moeten doen. Alle interactie met alle soorten schermen radicaal stoppen: dat zal de aanbevolen therapie niet zijn.

Eerder besproken: Meer over ALICE-CIA-chatbots

Ongespecificeerde stemmingsstoornis

In een tussentijdse aanpassing van de laatste DSM-V is deze stemmingsstoornis toegevoegd. Dit is ook weer een prullenbak-categorie. Als de patiënt niet goed kan functioneren, maar de symptomen passen niet in een bestaand hokje waardoor men er geen bekend etiket op kan plakken, dan wordt er een nieuw etiket gemaakt. De expert weet immers altijd waar hij het over heeft.

Je hebt dan geen bipolaire stoornis of een normale depressie, maar een 'ongespecificeerde stemmingsstoornis.' De hele beroepsgroep maakt keer op keer indruk met zijn professionaliteit.

Functionele loskoppeling (Informatievergiftiging)

Als je aan Google vraagt wat functional detachment is, dan komt er een logisch en begrijpelijk verhaal. Een chirurg die noodhulp moet verlenen aan een verkeersslachtoffer dat er erg aan toe is, zet zijn emoties aan de kant en richt zijn aandacht volledig op zijn werk. Deze loskoppeling is functioneel, omdat de chirurg dan helder kan blijven denken, de juiste beslissingen nemen en rustig zijn werk kan doen.

De persoon zou deze psychische strategie dus bewust kiezen. Emotioneel afstand houden van je werk om in een stressvolle situatie goed te kunnen blijven functioneren: dat klinkt logisch, toch? Dat is geen stoornis.

Maar DARPA-onderzoek uit het begin van deze eeuw had iets heel anders ontdekt, dat men ook functional detachment noemde. Het had binnen een van hun geheime onderzoeken ook de naam data poison, informatie-vergiftiging.

De onderzochte personen waren zeer intelligent en blonken uit in patroonherkenning. Ze werden zoals zoveel onderzochte groepen mensen zonder hun toestemming of medeweten geselecteerd en bestudeerd, wat normaal is binnen sociale experimenten van geheime diensten. Wat deze mensen ontwikkelden was geen depressie of psychose. Ze trokken zich terug uit allerlei sociale netwerken, in de echte wereld en online, niet uit angst of omdat ze daar niet konden functioneren, maar omdat ze van alles haarscherp konden doorzien.

Als je ziet hoe gesprekken die mensen voeren rondgaan in lussen en nergens uitkomen; als je de vele leugens die in taal verstopt zitten gaat herkennen; als je de opgelegde gedragscodes van het hele systeem dat je een cultuur of een maatschappij noemt, bewust kunt lezen, dan kan je besluiten dat je er niet aan deel wilt nemen. Dit is een logische conclusie. Je ligt dan heus niet op de grond te janken dat het leven zo zwaar is. Je schat de waarde van een gesprek of contact met je buren, kennissen of familie gewoon in op nul en je vindt het verspilling van je tijd en energie.

Deze groep mensen die in dit geheime onderzoek was geïdentificeerd, maakt weinig lawaai in de wereld. Het gaat om superintelligente mensen die niet op zeepkistjes gaan staan of hun verhaal online rondbazuinen. Waarom zouden ze? Dit is geen angst of eenzaamheid. Ze zijn geen robots. Ze zijn niet woedend of gefrustreerd. Ze weigeren zich af te stemmen op de lage gedachtevormen en het voorgeprogrammeerde robotgedrag van hun omgeving. Hun niet-kunstmatige intelligentie wordt niet gewaardeerd en herkend in deze moderne samenleving en dat kan ook niet, want ze stemmen zich niet af op de simulatie en onderwerpen zich niet aan sociale conventies.

Hoe kan een geestelijke gezondheidswerker die wel in het systeem zit en van daaruit werkt, deze mensen herkennen? Dat kan hij niet, maar dat is geen enkel probleem, wat zij zullen zich zeker niet aanmelden bij een psychiater. Deze mensen die kiezen voor deze vorm van functionele loskoppeling zullen ook niet in de de nieuwe DSM worden vermeld. De simulatie wil geen slapende honden wakker maken.

In de praktijk vindt het meest gangbare gebruik van het begrip functional detachment plaats binnen de context van informatie-overload en overprikkeling door licht en geluid voor mensen met stoornissen zoals autisme of ADHD, die zich emotioneel afsluiten om zo te kunnen blijven functioneren. Niet om een lastige taak uit te kunnen voeren zoals een chirurg, maar om bijvoorbeeld gewoon naar school te kunnen of onder de mensen te zijn.

Digitale dementie

In 2013 was Zuid-Korea het land met de hoogste graad van digitalisering. Men liep daar voorop en de geestelijke gezondheidszorg was dus ook de eerste ter wereld die de problemen met internetverslaving en gameverslaving heeft ervaren en beschreven. Zuid-Korea was het eerste land dat verslag deed van digitale dementie.

Hoe meer uren per dag je naar een scherm tuurt, hoe slechter jouw geheugen gaat functioneren. Men herkende het al aan het eind van de jaren negentig: de zwaar verslaafden kregen symptomen die vergelijkbaar waren met die van mensen met dementie of een hersentrauma door een ongeluk. Mildere vormen hadden betrekking op een minder radicale achteruitgang van het geheugen en storingen in de emotionele ontwikkeling.

Dr Manfred Spitzer, een Duitse neurowetenschapper, schreef in 2012 een boek met de titel Digitale Dementie. Hij waarschuwde dat de beschadigingen die het brein oploopt door overdadig schermgebruik onomkeerbaar zijn en pleitte voor klaslokalen zonder enige digitale media in heel Duitsland. De man heeft ongetwijfeld met de beste intenties zijn uiterste best gedaan.

Een vermelding van digitale dementie als stoornis in de nieuwe DSM is niet waarschijnlijk, want de kolonisatie van de mensheid in deze tijd is immers digitaal. De Technocraten verkopen dus inclusiviteit, wat betekent dat ook voor arme mensen al die digitale terreur beschikbaar moet zijn. Verslavingspatronen die mensen vastketenen aan cyberspace worden van jongs af aan opgebouwd en in stand gehouden, dus moet iedereen zich hiermee kunnen verbinden.

21 december 2025

Op de volgende pagina:
Shapeshifters, demonische gezichten en meer

Home