China bevolkingsaantallen

Deze artikelen zijn eerder verschenen op Nine For News, nu al weer een jaar geleden. Ik wilde hierover schrijven in Gezond Verstand, maar Karel geloofde niet dat mijn bronnen betrouwbaar konden zijn.

China met al die verdwijningen, rampen, heropvoedingskampen, indoctrinatie op scholen en wat daar nou echt is gebeurd in 2020 en daarna, was regelmatig het onderwerp van gesprek tussen mij en mijn vriendin uit Taiwan. Ik had er slapeloze nachten van. De leugens over het aantal Chinezen in China begint maar langzaam tot de wereld door te dringen.

In het eerste artikel komen de gelogen cijfers over het aantal Chinezen als onderdeel van staatspropaganda aan bod. Het tweede artikel bespreekt een lawine aan onderdrukte informatie die in de afgelopen jaren alleen via alternatieve media naar buiten is gekomen. De verdwijningen die mogelijk gerelateerd zijn aan orgaanhandel en mensenhandel, mogelijk via portalen, heb ik niet direct besproken. Die aantallen zouden in China hoger liggen dan in de Verenigde Staten in de Nationale Parken. Het gaat om miljoenen mensen.

Explosieve info: Wat je niet mag weten over China

(Nine For News, 8 februari 2025)

door Monique Spangenberg

Liegen met statistieken: Bill Gates heeft er een boek over geschreven en niet alleen de Chinese overheid kan er wat van. Veel mensen begrijpen heus wel dat het mogelijk is om getallen naar je hand te zetten en berekeningen in jouw voordeel te laten uitpakken. Maar hoe ver kan je gaan? Volgens de Worldometer van de United Nations van 3 februari 2025 wonen er 1.42 miljard Chinezen in China. Is het mogelijk dat het werkelijke aantal eerder rond de helft ligt?

Het bekendste werk dat Aziaten in hun opleidingen nog steeds ijverig bestuderen, is The Art of War van Sun Tzu. De Kunst van het Oorlogvoeren. Hij beschrijft strategieën rond het al dan niet voeren van een veldslag onder verschillende omstandigheden. Ken uw vijand en ken uzelf. Het komt er in de praktijk op neer dat je jouw tegenstander niet op de hoogte brengt van wat je aan het doen bent. Nooit. Als je sterk bent, doe je je zwak voor. Als je zwak bent, bluf je erop los om macht uit te stralen. En je slaat pas toe als je zeker weet dat je al gewonnen hebt.

Een conclusie die we met zekerheid kunnen trekken over wat Xi Jin Ping aan het doen is, is dat hij de wereld niet eerlijk op de hoogte houdt van wat hij aan het doen is. De officiële statistieken uit China zijn gelogen cijfers en het maakt niet uit hoe absurd die klinken. In Coronatijd kon de Chinese regering glashard melden dat er op die dag 6 besmettingen bij waren gekomen. Zes besmettingen op 1.4 miljard Chinezen.

Opgelegde doelen

Bronnen over China die men, nog altijd onder voorbehoud, betrouwbaar kan noemen, zijn bronnen die niet alleen de grote propagandamachine herkennen, maar ook inzicht hebben in traditionele Chinese bureaucratische structuren. In de afgelopen jaren hebben o.a. China in Focus, China Uncensored en een Japans onderzoek de conclusie getrokken dat 1.4 miljard een veel te hoog aantal is.

Een autoriteit die wordt ontslagen als hij zijn opgelegde doelen niet haalt, gaat sleutelen aan officiële cijfers om niet ontslagen te worden. Het is normaal. Overal corruptie. Men weet het van elkaar. Zo kunnen Chinese lokale, provinciale en landelijke overheden gezamenlijk een enorme fantasiewereld scheppen met gefantaseerde cijfers. Bij zware verliezen wordt dan bijvoorbeeld gemeld dat de beoogde groei van 5% helaas moet worden bijgesteld naar een groei van 4.5%. Dit is een bubbel die ooit moet barsten.

Lei's Real Talk

Een opmerkelijke bron is Lei's Real Talk. Lei is een financieel analiste, die pas na haar emigratie naar Amerika begreep hoe ze in China was gehersenspoeld.

Al in 2021 meldde Lei dat het aantal Chinezen dat in staat is te werken zo drastisch was geslonken, dat de Chinese economie ook drastisch aan het krimpen was. Ze kwam tot de conclusie dat de gefabriceerde gegevens over de Chinese bevolking leidden tot prognoses over de economische kracht van China, die de plank compleet missloegen.

Problemen met lage geboortecijfers treffen niet alleen China. Maar alleen China stond slechts één kind per gezin toe van 1979 tot oktober 2015. Dit heeft voor jammerlijke misstanden en scheefgroei in de bevolkingsopbouw gezorgd, zeker omdat men liever een jongen kreeg, want in China moet die voor zijn ouders zorgen. Relatief minder vrouwen betekent relatief nog minder kinderen. Decennia lang was er geen normale aanwas van werkkrachten en vrouwen die kinderen kunnen krijgen, die nodig zijn om de voorheen bloeiende economie in China draaiende te houden.

Leeg nest

In 2007 publiceerde Dr. Fuxian Yi in Hong Kong zijn boek: Big Country with an Empty Nest (Groot Land met een Leeg Nest), waarin hij waarschuwde voor de dramatische gevolgen van het één-kind-beleid. Het boek werd verboden in China, tot men besloot de wetgeving rond het hebben van maar één kind te wijzigen.

De scheefgegroeide bevolkingsopbouw staat garant voor een economische crisis. Te weinig werkende bevolking, veel te veel oudere mensen. Pensioenpotten zijn al lang leeg. De onroerendgoedbubbel die zijn verkooppraatjes baseerde op die enorme aantallen Chinezen die blijken niet te bestaan, moest eens barsten. Dat is gebeurd. Staatsinkomsten uit nieuwe en verlaten onroerendgoedprojecten zijn weggevallen. Ambtenaren kunnen niet meer worden betaald.

Onroerend goed, decennia lang de beste belegging voor Chinezen die het ook als hun pensioen beschouwden, is van een stralende zekerheid veranderd in een doffe ellende voor veel burgers . De koopkracht van de aanvankelijk rijke middenklasse is weggevaagd. Een deel van de wereld gelooft nog in de kracht van China als wereldeconomie, maar het is een gigantische propagandaleugen.

Afgestudeerden zijn pakket- en maaltijdbezorgers geworden die elkaar beconcurreren om hongerloontjes. Op social media delen jonge Chinese studenten die in het buitenland een luxe leventje leidden, huilend hoe pappie en mammie de geldkraan van soms wel 2000 euro per maand opeens hebben dichtgedraaid, omdat hun familiebedrijf failliet is en de spaarpot leeg.

De Chinese Volkspartij weet dat de kern van het probleem niet kan worden opgelost op korte termijn. Je mag nu in China twee kinderen hebben, drie kinderen, zo veel kinderen als je maar wilt. Het heeft allemaal geen effect, want de mensen kunnen vaak zelfs één kind niet betalen. Het opvoeden van een kind is zo duur dat het een onevenredig deel van het gezinsinkomen opeist.

En dus doet China wat het meestal doet als er problemen zijn: men pakt het probleem niet aan, maar stopt nog meer geld, tijd en energie in de Grote Propagandamachine. De wereld moet in de Droom van China blijven geloven.

Onderzoek

Onderzoeken met diverse invalshoeken tonen aan dat het aantal Chinezen op het vasteland lager ligt dan een miljard. Die onderzoeken richten zich bijvoorbeeld op de consumptie van keukenzout of kookolie per hoofd van de bevolking; op het aantal verplichte vaccinaties voor pasgeboren baby's; satellietmetingen van kunstlicht gedurende de nacht. Tijdens de lockdowns was het aantal bestelde urnen bij uitvaartcentra in Wuhan veel groter dan de officiële sterftecijfers. Wegens het social credit system in China heeft zelfs de armste sloeber een verplicht mobieltje. Er waren opeens miljoenen minder van zulke telefoonabonnementen.

Ook een simpele berekening met gebruik van gemanipuleerde cijfers van de Chinese overheid zelf, kan aantonen dat de cijfers niet kloppen. Lei heeft de bevolkingsgroei van China en India berekend op basis van officiële cijfers uit 1990. China beweerde dat er toen 1.14 miljard Chinezen waren. India had een bevolking van 870 miljoen.

Dertig jaar later, in 2020, zou China 1.41 miljard hoofden tellen en India 1.38 miljard. De TFR (total fertility rate) geeft het aantal kinderen weer dat een vrouw krijgt. In die 30 jaar zou een vrouw in India gemiddeld 3 kinderen hebben gekregen en een vrouw in China 1.7! In 1990 zou een Chinese vrouw zelfs gemiddeld 2.3 kinderen hebben gekregen. Zulke cijfers zijn onbetrouwbaar.

Dr. Fuxian Yi, die ondertussen in Amerika woont en als arts is verbonden aan de universiteit van Wisconsin, heeft andere cijfers gepubliceerd. Het werkelijke aantal kinderen dat door de al onevenredig kleine groep Chinese vrouwen is gebaard vanaf het jaar 2000 is niet 1.7 maar hooguit 1.1.

Dit betekent dat er in 2020 maximaal 890 miljoen Chinezen waren. Dat is 520 miljoen minder Chinezen, ruim een half miljard minder dan de regering claimt! En dat terwijl de cijfers van 1990 al waren opgeklopt. Ook als je de cijfers corrigeert doordat de levensverwachting van Chinezen zou zijn toegenomen, of door immigratie- en emigratiestromen erbij te betrekken, kan dit gigantische verschil daarmee niet worden verklaard. Tijdens de lockdowns zijn juist veel meer Chinezen gestorven dan officieel is gemeld.

De drastische bevolkingsafname sinds 2000 wordt volgens Lei pas goed merkbaar wanneer dit segment ongeveer 24 jaar oud is en de arbeidsmarkt betreedt. Dan wordt er opeens beduidend minder geconsumeerd en merken restaurants, supermarkten en lokale leveranciers die achteruitgang op. Kinderopvangcentra moeten door heel China hun deuren sluiten. Er zijn te weinig kinderen.

Deze getallen betekenen dat de rol van China als de fabriek van de wereld tot het verleden behoort. Hoe is het toch mogelijk, vraagt Lei zich af, dat deze simpele berekeningen die iedereen zelf kan natrekken, niet doordringen in het westen?

Lege straten in China: Waar zijn de mensen gebleven?

(Nine For News, 17 april 2025)

door Monique Spangenberg

Grote menigten in steden waar je tijdens het spitsuur over de hoofden kan lopen en auto's die bumper aan bumper rijden: in China is dit straatbeeld verdwenen. Terwijl in Europa en Amerika in 2020 allerlei sterfgevallen ten onrechte werden toegeschreven aan Corona, voltrok zich in China wellicht iets heel anders.

Westerse media hebben gewerkt met de sterftecijfers van de Chinese overheid en verslag gedaan over de zogenaamd positieve resultaten die zouden zijn bereikt met het Zero-Covid beleid van Xi Jinping. Er kon hooguit worden gespeculeerd over het werkelijke aantal Chinezen dat was overleden. Toen in december van 2022 de strenge lockdowns van de ene op de andere dag werden opgeheven, werden Chinezen massaal ziek. Tot op de dag van vandaag worden sterfgevallen op grote schaal verzwegen.

Nu, in 2025, is de discussie losgebarsten, niet in de laatste plaats onder de Chinese bevolking zelf. Straten, winkels en restaurants zijn griezelig verlaten. Huizen en appartementen staan leeg, zowel in de steden als ook in meer landelijke gebieden. Fabrieken en werkplaatsen zijn gesloten. Akkers worden verwaarloosd. Schokkende analyses geven aan dat er geen 1.4 miljard Chinezen in China wonen, maar hooguit 300 tot 400 miljoen.

Ongekend strenge censuur

Onder het regime van de Communistische Volkspartij is het stellen van kritische vragen een riskante zaak, zelfs voor Chinezen die in het buitenland verblijven. Je kunt worden opgepakt voor het verspreiden van geruchten of voor het destabiliseren van de samenleving. In het Chinees is een tweede betekenis van het woord harmonie in de volksmond, ironisch genoeg, censuur.

Er gold een vaccinatieplicht. Tijdens de onverbiddelijke lockdowns moest iedereen binnen blijven. In quarantaine-wijken werden de hoofdingangen van appartementencomplexen verzegeld en soms zelfs dichtgelast. Benen zullen worden gebroken als mensen hun huizen verlaten, meldden overheden. Tanden zullen uit monden worden geslagen als zij weerstand bieden. Een andere campagne hield de mensen voor: Zij die niet gehoorzamen en zichzelf geen quarantaine opleggen als dat nodig is, zullen sterven zonder zonen. Een slogan: Bescherm jezelf, geef overtreders aan.

Tijdens het Zero-Covid beleid hebben gruwelverhalen het westen bereikt over mensen die in hun appartementen zijn gestorven van de honger, of die bij terugkeer uit een quarantainecentrum een leeggeroofde woning aantroffen. Daarnaast waren er schandalen rond het uitblijven van hulp van de overheid bij rampen en het waterbeheer van Xi Jinping, waarbij dammen midden in de nacht onaangekondigd hun sluizen openden en opgeofferde dorpen en bebouwde akkers door onnatuurlijke overstromingen zijn weggevaagd.

Ondertussen verklaarde Xi in zijn internationale propagandacampagne dat de oorlog tegen de armoede in China was gewonnen. Wie het land probeerde te ontvluchten werd tegengehouden en Schwab complimenteerde Xi Jinping met zijn geweldige Covid-aanpak.

Er waren al schattingen rond het aantal Chinezen in China voor de pandemie werd afgekondigd. Zo kwam Lei (Lei's Real Talk) in haar onderzoek, mede op basis van de cijfers van Dr. Fuxian Yi met zijn kritiek op het één-kind-beleid, uit op ongeveer 800 miljoen Chinezen in China in 2020. Een analist van de Wereldgezondheidsorganisatie die niet met de cijfers van de Chinese regering werkte, kwam in zijn schatting uit op 750 miljoen.

Geen economisch herstel

Toen de lockdowns werden opgeheven bleef de snelle opleving van de economie die aan de bevolking was voorgehouden, geheel uit. Het tegendeel gebeurde: wie een restaurant opende, ging snel failliet. De toeristenindustrie was volledig ingestort en herstelde zich nauwelijks. Middenstanders die hun spaargeld stopten in kleine ondernemingen, vielen in absurd korte tijd om. Deze toestand is verergerd, mede omdat overheden met geldgebrek kampten. Ze legden een steeds onredelijker belastingdruk op ondernemers en deelden onzinnige boetes uit. Grote dure winkelcentra zijn leeg. Winkels zijn gesloten. In winkels die nog open zijn, loopt meer personeel rond dan er klanten zijn, ondanks vaak absurd lage prijzen. Straten in Shanghai en Beijing zijn verlaten.

Tijdens het Chinese nieuwjaar wanneer mensen hun familie bezoeken, moest je er voorheen snel bij zijn om een kaartje te bemachtigen voor alle soorten vervoer. Dit jaar van de Slang begon met halflege vliegtuigen, bussen, metro's en treinen. De enige plekken met mensenmassa's en lange wachtrijen waren de ziekenhuizen en crematoria.

Analyse van gegevens

Men vroeg zich aanvankelijk af, of mensen die in de steden geen werk meer konden vinden of die voor hun werk geen salaris meer ontvingen, waren teruggekeerd naar hun familie in de meer landelijke gebieden. Veel jongeren hadden gekozen voor leven en werk in een stad in plaats van een toekomst als boer. Maar ook de dorpen zijn verlaten.

Lei bespreekt de cijfers van een analist van de Wereldgezondheids-organisatie (Lei's Real Talk, 27 maart 2025), die anoniem wil blijven. Hij heeft berekend dat het aantal overleden Chinezen van begin 2020 tot ruim drie jaar daarna 430 miljoen bedraagt. Gedurende drie jaar stierven er gemiddeld 7 miljoen mensen per maand in China (= 252 miljoen). Toen de lockdowns abrupt eindigden, stierven in januari van 2023 acht tot tienduizend mensen per dag in ziekenhuizen in Beijing. Daar waren de doden in hotels, eigen woningen of in de slaapruimtes bij werkplaatsen niet meegeteld.

In februari 2025 werden de volgende cijfers uit de uitvaartbranche online vol ongeloof verspreid. Van de groep mensen tussen 45 en 54 jaar oud was 2.6% overleden, maar van de groep tussen 35 en 44 jaar maar liefst 5%. Dus 1 op de 20 uit die groep jonge mensen, vaak met kinderen en ouders die financieel afhankelijk van hen zijn, was overleden. De uitvaartbranche mag nu geen aantallen crematies en andere data meer publiceren. Maar voor het publiek zijn de lange wachttijden bij crematoria, evenals de recente uitbreidingen en de uitbreidingsplannen van deze branche goed zichtbaar.

In 2023 beweerde Li Hongzhi, de oprichter van Falun Gong, dat er ondertussen al 400 miljoen Chinezen waren overleden. Sterfgevallen onder relatief jongere Partijleden en beroemdheden uit de entertainment industrie waren bekend, maar hij werd toch belachelijk gemaakt vanwege dat hoge aantal. Ook berichten die de buitenwereld bereikten, gingen over miljoenen doden, niet over honderden miljoenen. Na het afgelopen Chinese nieuwjaar vraagt men zich hardop af of hij misschien toch gelijk heeft.

Berichtgeving uit China is vaak onbetrouwbaar, fragmentarisch en onoverzichtelijk, maar het getal van 1.4 miljard Chinezen wordt nu door veel partijen inclusief de eigen bevolking openlijk betwist. Niet bestaande Chinezen verzinnen, dus het opkloppen van bevolkingsaantallen, om een grote propagandaleugen in de wereld in stand te houden, is een heel ander verhaal dan een onvoorstelbaar aantal werkelijke sterfgevallen verdoezelen. Dat er iets ernstigs aan de hand is kan niet langer worden verborgen. Op veel plekken in China waar het vroeger druk was, kijkt men om zich heen en stelt de vraag: waar zijn de mensen gebleven?

Overzicht vertalingen en artikelen

Home