Count your blessings:
Over dankbaarheid

Dankbaarheid als gedachtevorm


Het duister heeft er een handje van om recht te praten wat krom is.
Je kunt een slachtoffer zo terroriseren dat hij blij, dankbaar en opgelucht is
als hij even NIET gemarteld wordt. Een demonisch tiran
zal dat soort dankbaarheid willen oproepen of eisen. Hij kan er zelfs van genieten.
De hele gedachtevorm van dankbaarheid is dan verwrongen,
verdraaid, als een spiraal binnenstebuiten gekeerd.

Ook de gedachtevorm van dankbaarheid voor het eten op je bord, voor een warme, droge plek om te slapen
en andere basisbehoeften van het fysieke lijf is in die betekenis verwrongen en corrupt.
Eerst wordt afhankelijkheid van voedsel, water en andere vormen van lichaamsbalans geschapen.
Vervolgens mag je dankbaar zijn voor de geschenken van Moeder natuur,
voor de goede gaven van God de Vader, dankbaar zijn omdat je geen honger, koude of pijn lijdt.
Dat alles kan alleen worden afgedwongen in materiŽle werelden.

Over lekker eten

Het feit dat er zo veel pedofielen en verkrachters rondlopen vervult ons van walging.
Een vieze oude vent die zich vergrijpt aan een jong meisje: we vragen ons af hoe zoiets toch mogelijk is.

Maar als het om eten gaat, manifesteren we onbewust dezelfde gedachtevorm.
Menselijke lichamen gedijen nu eenmaal goed bij inname van levenskrachtig voedsel.
Wij willen geen bieslook en groenten die zijn opgejaagd om zo snel mogelijk geurloos uit te schieten.
We willen ook geen verlept voer. We willen graag jong, levenskrachtig voedsel
dat ergens aan het maagdelijk begin of in de volle kracht van zijn levenscyclus staat.
Hieronder ligt de gedachtevorm van misbruik, van consumptie - altijd ten koste van andere levensvormen -
en brute energieroof. Of we dat nu willen erkennen of niet.

Het is niet mijn bedoeling om schuldgevoel of schaamte op te wekken.
Mijn lichaam geniet vaak genoeg van het eten op mijn bord.
Maar al dat geleuter over dankbaarheid aan de Aarde, aan de Heer of aan Moeder Natuur
betreft een omkering, een grote leugen die recht praat wat krom is.
Het programmeert ons om dankbaar te zijn voor onze opgelegde beperkingen.

Ons lichaam is afhankelijk van eten en drinken.
Dat vormt een doorlopende terreur die in dit walgelijk ontwerp zit vastgebakken.
En het is geen reden voor onmetelijke dankbaarheid.

juli 2009


Helderziendheid of angst?

Home