Preston Nichols
Project Camelot Interview
Mei 2012

'Hallo Preston, ben je daar?' vraagt Kerry aan de telefoon.
'Ik denk van wel,' antwoordt Preston, 'of is dit gewoon een nachtmerrie?'

Kerry begint te lachen om zijn droge humor, maar het klikt voor geen meter tussen die twee.

Het ruim anderhalf uur durende interview van Kerry Cassidy met Preston Nichols verliep moeizaam, zeer moeizaam. Kerry had een lange lijst met vragen voorbereid, maar ze was niet bijzonder goed op de hoogte van het werk van Preston. Af en toe kreeg ik het idee dat ze hem onderschatte, of misschien pasten zijn antwoorden onvoldoende in al haar New Age ideeŽn. Er waren vragen waarop Preston een ontwijkend antwoord gaf, en veel vragen beantwoordde hij wel heel erg kort met 'Yep.'

In zijn geheel geen boeiend en gestructureerd interview, maar als je de krenten uit de pap vist heeft Preston als tijdreiziger en briljant wetenschapper wel wat te melden. Hij was betrokken bij de Montauk tijdexperimenten. Hij is natuurkundige en een genie op het gebied van elektronica en kwantum- elektrodynamica. Op jeugdige leeftijd produceerde hij de muziek van artiesten die wereldberoemd werden, zoals de Beatles en de Bee Gees, en daar zat een luchtje aan. (Zie ook: Astrale vallen en etherische manipulaties deel 4:
Preston Nichols en de muziekindustrie)

Deze samenvatting is niet volledig en van de oorspronkelijke volgorde is afgeweken.

Over 2012

Zo rond het jaar 2000 zag het ernaar uit dat onze werkelijkheid zou ophouden te bestaan in 2012. De tijdreizigers die betrokken waren bij de Montauk experimenten in de jaren zestig en zeventig en die zich de toekomst in projecteerden, konden dat niet net na 2012 doen. Om de een of andere reden schoten ze dan door naar een veel verdere toekomst - naar het jaar drieduizendzoveel, of zesduizendzoveel.

Volgens Preston ziet het er nu naar uit dat deze tijdlijn ophoudt in 2023. Hij doet geen voorspellingen. Als je voortbeweegt door de tijd, opent zich een waaier aan mogelijkheden. In 2000 leek 2012 het eindpunt, maar gaandeweg is dat eindpunt verder naar voren gesprongen. Eerst naar 2018, toen naar 2020, en nu is het 2023.

Kerry: Heb je wel eens gehoord van Ashayana Deane?
Preston: Nee, nog nooit.
K: Zij beschikt over informatie van wezens buiten deze wereld en ze beweert dat we een plotselinge sprong gaan maken naar 2050.
P: Dat is heel goed mogelijk. We zitten met een soort gat, een dode zone in de tijd, van twintig jaar. Dus als het eindpunt eerst nog verder verspringt naar 2030, dan is daarna een sprong mogelijk naar 2050.
K: Interessant.
P: Bijzonder interessant!


Planetaire EMP (Electromagnetic pulse = stroomstoot)

Er zijn enorme zonnevlammen en magnetische stormen op de zon. NASA-deskundigen vrezen een zogeheten CME (Coronal Mass Ejection): een gigantische stroom of storm van geladen deeltjes wordt dan vanuit de buitenste atmosfeer van de zon de ruimte in geblazen en raakt de aarde. Als dat gebeurt - en dit zou in 2012 kunnen gebeuren of in 2013 - dan ontstaat er een wereldwijde elektromagnetische stroomstoot (EMP) die in ťťn klap vrijwel alle moderne technologie op deze planeet blijvend buiten werking stelt.

Preston weet niet zeker of dit in deze tijdlijn gaat gebeuren, maar het behoort wel degelijk tot de mogelijkheden. Op dat moment zullen de mensen weer aangewezen zijn op de technologieŽn van hun voorouders.

Er zijn mensen die beweren dat sommige plekken op aarde veiliger zijn als die EMP komt: het moment dat de CME de aarde raakt en die stroomstoot ontstaat zouden de mensen aan de zonnekant van de aarde de klos zijn.

Maar volgens Preston is het mogelijk dat die pulse sterk genoeg is om de gehele atmosfeer van de aarde uit positie te rukken. Die elektromagnetische puls komt dan in de elektrische stromen van de ionosfeer terecht en verdeelt zichzelf over de gehele planeet, wat weer een nieuwe EMP opwekt. Dat gebeuren zal dan invloed hebben op iedereen, waar je ook woont.


Montauk

In Montauk, een geheim legerproject, was Preston verantwoordelijk voor de technische kant van de zaak. De Montauk-stoel was eigenlijk een 'mind amplifier', een versterker van de geest. In het begin werd gebruik gemaakt van elektromagnetisme en gaandeweg ontwikkelde het project zich tot een tijdreis-project. Dat kwam omdat men per ongeluk ontdekte dat door energie te blijven versterken tot een bepaald punt, er een vervorming in ruimte-tijd ontstaat die men probeerde te beheersen.

De persoon die plaats nam in de stoel moest over bijzondere vaardigheden beschikken. Als dat zo was, kon men met deze technologie portalen openen naar andere plekken in ruimte en tijd. Duncan Cameron was die begaafde man.

In plaats van elektromagnetisme wordt nu een techniek toegepast die is gebaseerd op de kwantumfysica, met nog een klein beetje elektromagnetisme. Het verschil is subtiel, maar het is nu beter controleerbaar wat er gebeurt. De man in de stoel wist vaak niet goed wat hij deed.

Duncan ging namelijk in trance; zijn actieve dagbewustzijn werd verplaatst naar een ander deel van zijn geest. Hij was gehypnotiseerd. In die toestand kreeg hij zijn opdrachten. Dus was hij eigenlijk niet degene die de Montauk-experimenten beheerste.

K: Wie hadden het dan wel voor het zeggen? Waren dat mensen of buitenaardsen?
P: Mensen.
K: Had je het gevoel dat je leven in gevaar was?
P: Meer dan eens.
K: Werd je beschermd?
P: Ongetwijfeld.
K: Weet je dat Al Bielek steeds door een stel entiteiten werd gevolgd?
P: Ja, dat weet ik.
K: Toen ik hem interviewde, werd het steeds kouder en kouder in de kamer. Heb jij dat ook wel eens ervaren?
P: Ja.

K: Toen je in Montauk werkte, wist je dat men de kundahlini-energie van jonge kinderen gebruikte als energiebron voor dit project?
P: Ja, daar was ik bij betrokken. Nadat zo'n Montauk-jongen geestelijk uit elkaar was gerukt en onderverdeeld in compartimenten die elk werden geprogrammeerd om iets anders te doen - was het na afloop mijn taak om daar weer een samenhangend geheel van te maken, om de zaak weer te lijmen.

K: Was Von Neumann betrokken bij het Montauk project?
P: Yep.
K: Welke bestemmingen werden gekozen bij de Montauk-reizen?
P: Mars en andere planeten, en de maan, en men ging terug naar de Tweede Wereldoorlog.
K: Het project werd officieel beŽindigd in 1983?
P: Dat klopt, en het begon eind jaren zestig.
K: Wat wilde men bereiken?
P: Voor zover ik weet had Duitsland de Tweede Wereldoorlog gewonnen, tot men terug ging in de tijd en die uitkomst werd beÔnvloed. Toen wonnen de geallieerden. Zo zijn er twee tijdlijnen ontstaan.
K: Volgens Jim Marrs maakt het weinig uit, omdat de familie Bush en anderen het nog steeds voor het zeggen hebben.
P: En anderen beweren dat de wereld wordt bestuurd door buitenaardsen.

K: Die reizen naar Mars - ging men toen naar de vierde dimensie?
P: Nee hoor, dat gebeurde allemaal in deze dimensie. Ik ben zelf niet gegaan, maar ik heb het op schermen kunnen volgen. Je zag dat er een gat in de grond open ging en de mensen sprongen daar in. We konden hen met camera's volgen tot het nulpunt. Daarna materialiseerden ze weer aan de andere kant van het nulpunt in een ander ruimte-tijd-continuum.
K: Zag je hun lichamen dematerialiseren en als ze terug kwamen weer materialiseren?
P: Zo zag het er inderdaad uit. De materie wordt afgebroken en het frequentiepatroon reist door het nulpunt heen; in de vortex aan de andere kant die in tegengestelde richting draait wordt de materie of het lichaam weer opgebouwd, op basis van datzelfde frequentiepatroon.
K: Kon men voorwerpen zoals camera's meenemen?
P: Ja, zo weten we wat daar aan de andere kant gebeurd is.
K: Is het gebeurd dat mensen niet terug konden komen?
P: Ja zeker, er zijn mensen die de weg kwijt zijn geraakt.

K: Ben je zelf door die vortex heen gegaan?
P: Twee keer. Een keer vooruit in de tijd, naar 1996 of 1997. En een keer terug naar de tweede wereldoorlog. Toen ik mezelf in de jaren negentig op het plaatselijke nieuws zag ben ik op zoek gegaan naar mijzelf. Daar raakten mijn meerderen zwaar van over de emmer.
K: En heb je jezelf ontmoet?
P: Daar ga ik niet op in.
K: Hoe zit het met de Montauk-meisjes?
P: Daar heb ik nooit mee te maken gehad. Vraag het aan Peter Moon. Er waren wel een paar vrouwen, maar in het algemeen waren vrouwen alleen lustobjecten. In het Montauk project hebben mannen het voor het zeggen.


Andere tijdreis-experimenten

K: Ken je David Anderson? Zit hij op het juiste spoor met zijn tijdreis-onderzoek?
P: Met de doelen die hij zich heeft gesteld, jawel. Hij is geÔnteresseerd in de praktische toepassing van technologie om tijd te manipuleren. Hij wil tijd vertragen om zichzelf meer tijd te geven om dat te doen.
K: Zijn er medische toepassingen mogelijk?
P: Onder andere.

Over CERN en de experimenten met de deeltjesversnellers zegt Preston dat hij precies weet wat men daar probeert te doen. Ze zijn bezig te proberen een piepklein zwart gat te produceren, maar ze gebruiken een moker om een vlieg dood te slaan. Er bestaan veel eenvoudiger en subtieler manieren om een zwart gat te maken. Eigenlijk doet Preston doorschemeren dat men daar enthousiast aan het klunzen is, en dat het heel gevaarlijk is wat men doet.

K: Wat is hun uiteindelijke doel?
P: Bewijzen dat de Big Bang heeft plaatsgevonden.
K: Dat is wat ze beweren te doen.
P: . . . en ze proberen een klein zwart gat te maken en te beheren.
K: Is het niet waarschijnlijker dat ze bezig zijn een krachtveld te scheppen om de aarde heen, om naar een andere dimensie te verhuizen?
P: Daar hebben ze de kracht niet voor. Er is veel meer energie nodig om dat voor elkaar te krijgen en die hebben ze niet.

K: Hoe zit het met de film 'Contact' met Jodie Foster - lijkt die tijdmachine ergens op?
P: Nee, niet echt. In die film reist Jodie in dat apparaat. In Montauk bleef de stoel gewoon in Montauk en gingen de mensen die vortex in. Die film was gebaseerd op een ander tijdreisproject, niet Montauk dus.


Preston's hedendaags onderzoek

Het is nu al weer een jaar of twaalf, dertien geleden dat Preston zich in de 'samenzweringshoek' bevond. Hij doet nu onafhankelijk van de Amerikaanse regering onderzoek en wordt nauwlettend in de gaten gehouden. Je kunt ook merken dat hij tijdens het interview goed oplet wat hij wel en niet kwijt wil.

Tegenwoordig houdt Preston zich bezig met genetica en het proces van ouder worden. Met zijn muziek en technisch-wetenschappelijke achtergrond is het geen wonder dat hij geluid gebruikt om DNA aan te passen, maar hij waarschuwt dat je heel erg voorzichtig moet zijn. Je moet wel weten welke geluiden je gebruikt.

K: Je weet wat chakra's zijn?
P: Yep.
K: Gebruik je geluid om die chakra's te beinvloeden?
P: Waar ik nu mee bezig ben is het gebruik van muziek om genetische signaturen te beÔnvloeden. Kristallen worden gebruikt als versterkers.

K: Je weet dat men beweert dat het 'junk' DNA dat we hebben eigenlijk heel waardevol is en geactiveerd kan worden? Zodat we als mens worden wat onze bestemming is? Ben je daarmee bezig, met het activeren van die 12 DNA-strengen?
P: Nee. Wat ik probeer te doen is de afwijking te neutraliseren die ontstaat omdat het DNA in het lichaam zichzelf voortdurend kopieert. Dat veroorzaakt ouderdom. Ik probeer het DNA terug te brengen naar de leeftijd van 25 jaar voor mannen en 19 jaar voor vrouwen.
K: Men zegt dat de Anunnaki die naar de aarde kwamen hebben gerommeld met menselijk DNA . . .
P: De Anunnaki zijn niet de enigen.
K: Dat geloof ik, maar door de ingreep van de Anunnaki werden mensen minder oud.
P: Ze hebben het 24e en 23e paar chromosomen deels onklaar gemaakt. Daarom hebben we geen 48 chromosomen maar 46. Deze informatie heb ik van de Wingmakers.


Tijdreizigers en de toekomst

K: Heb je tijdreizigers ontmoet?
P: Ja, meer dan eens. Ze komen vooral uit het jaar vijfduizendzoveel, en uit het jaar tweeduizendvijfhonderdzoveel. Ze noemen zichzelf de Wingmakers. Ik heb hen niet verzonnen want ze hebben me technologie en een paar ideeen aangereikt die niet van mijzelf zijn.
K: Zijn ze wel OK?
P: De mensen van de website The Wingmakers betreft een andere groep, die komt uit 2750-2760. Zij hebben zich in onze tijdlijn geprojecteerd. Ik vind ze aardig, ze lijken wel in orde. Ze zijn in elk geval beter dan de Zardiaanse Orde.
K: Wie zijn dat?
P: Dat is een andere groep uit een andere mogelijke toekomst. Aan de buitenkant ziet die er wel goed uit, maar alle mensen in die wereld zijn compleet bestuurd door een hele kleine groep buitenaardsen.
K: Is dat een toekomst van de aarde of van een andere planeet?
P: Van de aarde. Ze zien er min of meer uit zoals de moderne mens, en de Wingmakers ook.

K: Heeft jouw Wingmaker contactpersoon jou verteld of er een invasie op aarde gaat plaatsvinden?
P: Ja, inderdaad.
K: Wanneer?
P: In de toekomst, zeggen ze.
K: De nabije toekomst?
P: Daar kan ik beter niet op in gaan.


Vragen van luisteraars

Aan het eind van het programma kunnen luisteraars bellen met hun vragen.

Vragensteller: Hoe zit dat met die twee tijdlijnen - en hoe ziet u de toekomst hier?
P: Ik heb twee mogelijke toekomsten gezien voor de aarde. De ene heeft te maken met de Wingmakers -zo heten ze niet echt - en die ziet er goed uit. De andere betreft die Zardiaanse tirannen. Met de wingmakers kunnen mensen de leefwijze kiezen die ze willen, ook op het platteland. In de Zardiaanse toekomst is voortplanting compleet geregeld en gepland door een klein groepje tirannen - zo zien ze er voor mij uit tenminste.

Vragensteller: Ik ben meerdere malen door de Grijzen benaderd.
P: U bent niet de enige.
Vragensteller: Het zijn zeer onaangename ontmoetingen. Wat kan ik eraan doen?
Hier neemt Kerrie het heft in handen: U moet uw frequentie verhogen en uw lichtlichaam activeren en gezond eten en mediteren en dan laten ze u wel met rust!
Vragensteller: Dat heb ik allemaal gedaan maar het helpt niets.
Jammer dan voor deze meneer - de volgende vragensteller is aan de beurt.

Uit Engeland: Heeft u bijzondere informatie over York in Engeland?
P: York speelt een belangrijke rol in de financiŽle crash die in zicht is. Maar die is wel wereldwijd, dus waar je ook bent ter wereld, je zult erbij betrokken zijn.

Vraag: Duncan Cameron heeft gezegd dat u een kloon bent. Klopt dat? Bent u een kloon?
Preston: Ik heb geen idee!


Vertalingen en samenvattingen: Obama, een hypnotiseur
Overzicht vertalingen

Home