In de prullenbak:
Boeken van Jozef Rulof

Over Jozef Rulof en evolutie

Jaren geleden heb ik een aantal boeken van Jozef Rulof gelezen.
In 2004 besloot ik dat die boeken letterlijk de prullenbak in konden, omdat ze niet deugden.
Ik wilde ze niet meer in mijn boekenkast hebben. Ze vertegenwoordigen een wereldbeeld
waar ik totaal niet meer achter kan staan, en ik begrijp hun programmerende werking nu beter.

Jozef Rulof en krankzinnigheid

De boeken van Rulof zijn geschreven binnen een algemeen kader van evolutie en ascensie.
Dat sluit volledig aan op het Darwinistisch gedachtegoed,
dat zo effectief is geïnstalleerd in het massabewustzijn: evolutie betekent ontwikkeling
van een eenvoudige, primitieve staat naar een steeds ingewikkelder toestand.

Volgens Rulof’s inspirerende leiding uit geestelijke werelden zou de mens evolueren
van een voordierlijke toestand, via dierlijkheid, naar grofstoffelijkheid, stoffelijkheid
en uiteindelijk naar een geestelijke toestand.

In zijn boek Zielsziekten van Gene Zijde Bezien stelt hij
dat krankzinnigheid een natuurlijk onderdeel is van de evolutie van menselijk bewustzijn.
De verschillende graden van krankzinnigheid, de psychopatische graden,
zouden zich bevinden in de overgangsfase van stoffelijkheid naar geestelijk bewustzijn.

Rulof’s gids Alcar zegt dat er in alle gevallen van krankzinnigheid sprake is van astrale beïnvloeding.
In zijn terminologie zijn mensen die bezeten zijn, ‘verongelukt’,
maar dat ligt wel aan hun gebrekkige gevoelsleven!

'Er is niet een mens op aarde of hij is, als de velen die dat nu beleven, krankzinnig geweest.'(p.47)
Veel van de toestanden die Rulof beschrijft in dat boek, kon ik mij zelf herinneren.
Of dat nu vorige of parallelle levens zijn, of voorouderlijke herinneringen,
of dat je ze leest via de akasha kronieken – voor mij deed dat verschil er weinig toe.
Maar met bepaalde uitspraken had ik heel veel moeite. Zoals bijvoorbeeld:

Aan gene zijde 'leven mensen die zich in (het veld van) krankzinnigen opsluiten
om deze wetten van bezetenheid beter te leren kennen. Een betere leerschool is er niet.'
(p. 200)
Programmerende suggestie: aangezien wij allen deel uitmaken van deze grote natuurlijke evolutiecycli,
zijn verschillende leermethoden, waaronder ook deze, geoorloofd.

'Kinderen kunnen niet krankzinnig worden, omat ze zijn ingesteld op het groeiproces
en daardoor niet te bereiken vanuit de astrale wereld;
dus krankzinnigheid hoort bij het bewustzijn van volwassenen.'
(p.89)

Terwijl de mens op aarde aan het ploeteren is om vooruit te komen,
zou er aan gene zijde hulp voorhanden zijn van duizenden meesters.
Er wordt duidelijk gemaakt waarom die hulp tot nu toe niet zo effectief was:
'Wanneer de geestelijke liefde spreekt en gevoeld wordt,
bezwijkt meestal de persoonlijkheid op aarde en dan treden de astrale krachten naar voren.'
(p. 264)

Dit alles komt toch over als een zeer gebrekkig ontwerp voor evolutie.
Maar de blaam voor deze ineffectiviteit treft zoals gewoonlijk de mens met zijn zwakke persoonlijkheid.
Het feit dat die persoonlijkheid middels evolutie eerst nog zou moeten worden ontwikkeld en versterkt,
zit Rulof niet dwars.

Jozef Rulof en Geestelijke Gaven

Nog sterker gaat Rulof tekeer in het boek Geestelijke gaven.
Verder gevorderd meesterschap, vertegenwoordigd door Meester Zelanus,
haalt hier genadeloos en sarcastisch uit naar de onderontwikkelde mens
om zodoende onze evolutie meer vaart te geven.

Dit boek geeft informatie over het ware mediumschap.
Ook Meester Zelanus gaat uit van evolutie van bewustzijn van primitieve naar meer ontwikkelde toestanden.
Het schiet al op, want de eerste oerwoudbewoners leven thans in de goddelijke sferen,,
aldus deze meester.

Meester Zelanus heeft geen hoge pet op van de westerling.
'U denkt zich eerder vol dan dat ge u leeg denkt,' zegt hij,
waarbij leegte kennelijk een wenselijke toestand vertegenwoordigt.
Ook van aardse kunstenaars is hij niet onder de indruk:
'De meesten beelden niet uit, ze smeren!
Dacht u dat een meester van het licht naar de aarde kwam om hem, een onbewuste,
in zijn smeerboel te ondersteunen? Denken deze kunstenaars waarachtig dat ze geïnspireerd zijn?
De onkunde straalt van hun levens!'


De meeste mediums zijn oplichters. Meester Zelanus heeft daar het volgende over te zeggen:
'Uw charlatans hullen zich in een geheimzinnig waas om hun onkunde te verbergen (p. 258),
en nog leven ze onder uw midden die zeggen: "sta op en wandel" tegen de lamme man,
maar de man blijft liggen. Wat wil deze fantast?'


Eerlijk gezegd heb ik mij indertijd wel vermaakt met de persoonlijkheid en uitdrukkingsvormen
van ‘Meester’ Zelanus. In plaats van hoogdravende taal over liefde
geeft hij mediums met hun oplichterspraktijken er stevig van langs.

Maar er klopt iets duidelijk niet. Als bewustzijn zich moet ontwikkelen
en op weg naar hoger bewustzijn te kampen krijgt met vormen van krankzinnigheid,
zwakke persoonlijkheid, grootheidswaanzin en andere ego-problemen –
waarom zou een meester uit verheven geestelijke werelden daar zo tegen tekeer gaan?
Als die processen toch deel uit maken van prachtige goddelijke evolutiecycli?
Waarin een liefhebbende god jou onderwerpt aan alle vormen en graden van krankzinnigheid?


IN DE PRULLENBAK:
Jozef Rulof, Zielsziekten van Gene Zijde bezien, Waipiti, 7e druk 2001
Jozef Rulof, Geestelijke Gaven

Zwarte magie uit het lab en de anti-vaccinatiebweging


Home